Vooropgesteld: het is en blijft een sympathiek idee om zeskeer per jaar een glossy over Haarlem te maken. De HRLM, het gratis glimmendetijdschrift over heeft binnen de kortste keren zijn plek in de stad gevonden.Maarliefst 25.000 exemplaren worden verspreid en meegenomen. Leuk.
Oxf3k leuk: omdat het blad gratis is, wordt het zonder winstoogmerkgemaakt. De medewerkers krijgen hooguit een onkostenvergoeding, in principewerk je mee aan de HRLM omdat je het intitiatief sympathiek vindt.
Toen ik een jaar geleden gevraagd werd een column te leverenvoor de stadsglossy, hoefde ik niet lang na te denken. Al zit ik niet tewachten op onbezoldigd werk, ik wilde best om de maand een stukkie leveren. Hetis een dag werk, maar vrijwilligerswerk is xf3xf3k nuttig. Vraag niet wat je stadvoor jou kan doen, etc. etc.
Een column heeft journalistiek gezien een status aparte. De krantof tijdschrift bieden een vrijplaats aan de columnist. Onderwerpkeuze, toon,inhoud, de gespuide mening, ze vallen niet onder de verantwoordelijkheid van dehoofdredactie. Het stukje wordt geplaatst zoals het wordt aangeleverd. Deredactie mag tikfouten corrigeren, maar daar blijft het bij.
Wat nxf3xf3it mag, wat journalistiek een doodzonde is, is zonderoverleg een column veranderen.
Omdat een column geen regulier artikel is, heeft hij ook eenandere opbouw dan een normaal bericht. Een nieuwsbericht begint eerst met debelangrijkste zaken. De lezer moet in een paar regels weten wat er aan de handis. Wie wil kan vervolgens tot het einde verder lezen. Het handige van diestructuur is, dat je zox92n artikel van onderaf kunt inkorten. Is het te langvoor de pagina, dan haalt de afdeling opmaak de laatste paar regels weg, net zolang tot het stukje x91op maatx92 is.
Omdat een column geen nieuwsbericht is, zit hij ook andersin elkaar. Een column is een betoog met een kop en een staart en een clouergens onderaan en met een beetje mazzel een grap hier en daar.
Als een column ingekort wordt, moet dat met zorg en inzichtworden gedaan, zodat het verloop van het stuk intact blijft, de mening helder,het betoog logisch.
Wie de HRLM van juni opslaat en mijn column leest, komt eenmerkwaardig stukje tegen dat wel een kop heeft maar geen staart, dat zomaarergens eindigt met een merkwaardige mening die niet de mijne is, kortom eenmisbaksel.
De god van Haarlem mag weten waarom, maar iemand heeft hetnodig gevonden de laatste regels van mijn column af te snijden, precies de alineax92swaarin de grap zit, de relativering en de clou.
Was mijn stukje te lang? Nee, ik lever tot op het woord deafgesproken lengte. Was iemand het niet met mij eens, vond iemand me te langdradig?Geen flauw benul. Mij hebben ze niets gevraagd. Ik wist van niets. Geen woordvan de redactie, geen enkele poging tot overleg.
Blijkbaar gaat de HRLM ervan uit dat iets wat niks kost, ookniks kan voorstellen, dat het een stukje van niks was dat ik aanleverde en hetniks uitmaakte wat er op die pagina kwam te staan.
Ik had natuurlijk kunnen weten dat ze van inkorten zijn bijonze stadsglossy. Het woord Haarlem is ze al te lang. Om de redactie ter willete zijn heb ik mijn volgende column al ingekort tot zijn essentie: tt zns!