Het ligt aan mij, ik weet het best. Een fout in mijnkarakter dwingt mij altijd tot dwarsliggen. Is iedereen ervan overtuigd dat dekortste weg van A naar B een rechte lijn is, dan wijs ik er bescheiden opdat er door die rechte lijn een kloof loopt waar je alleen maar overheen komtals je kampioen verspringen bent, dus dat de optie om een omweg via C te makenhet overwegen waard is.
Dat dwarsliggen is niet alleen dwangmatig gedrag, het is meook gebleken dat het bij velen de ogen opent. Dwarsliggen is een goederemedie tegen koker- en tunnelvisie, het leidt tot serendipiteit en voedt defantasie.
Met stijgende verbazing, met groeiende verbijstering heb iktoegekeken hoe er de laatste twee xe0 drie weken een nationale kokervisie isontwikkeld waar ze in het Derde Rijk een puntje aan hadden kunnen zuigen.
Hoe het precies werkt, wxe9xe9t ik niet, welk ragfijne psychologischespel er gespeeld wordt kan ik niet doorgronden. Ik kan alleen maar met steedsverder open zakkende mond toekijken.
Nooit heeft iemand mij kunnen uitleggen waarin de fascinatieschuilt van het kijken naar 22 jeugdige miljonairs die in een kort broekje eneen bespottelijk T-shirt met kousen tot aan hun kniexebn achter een bal aanhollen. Ze verdienen meer per jaar dan wij in ons hele leven met het hollendoor een tuin waar verder niets te beleven valt. Ze hebben de mooiste vrouwenvan Nederland die ook nog eens even dom zijn als zij, dat wil zeggen, evenmin begrijpelijkehele zinnen kunnen zeggen.
De Nederlandse volksaard schrijft jaloezie voor bij zoveelonterechte mazzel: dom, rijk en in bezit van lekker wijf. Hoon en spot hoortdeze twintigers ten deel te vallen, maar dezer dagen is sprake van hettegendeel. Zij schijnen helden te zijn, want dat met die bal valt onder hetkopje sport en wie goed is in sport is een held. Dit heb ik niet van mezelf,dit is mij verteld. Verteld, niet uitgelegd, dus ik snap er niks van. Op deparalympische winterspelen van onlangs kregen Nederlandse sporters 3 goudenmedailles, 5 zilveren en 4 bronzen, maar daar heb ik niemand over gehoord. Geenstraten vol vlaggetjes, geen toeters, geen schmink, geen rare cadeautjes bijbesteding van 15 euro in de supermarkt, geen compleet oranje gekleurdereclameblokken waarin televisies, bier, tompouces, steunkousen oftuinameublementen als onmisbaar voor de sportbeleving worden aangeprezen.Helemaal niks gehoord over de prestaties van, ik noem maar een naam, Kees-Janvan der Klooster.
Dat de groeiende hysterie over sport gaat, lijkt mij dus geenjuiste verklaring. Bovendien, er is nog helemaal niet gesport. Nou ja, deNederlandse miljonairs hebben een potje lopen rennen met de Deensemiljonairs, maar van echte prestaties, van winnenis nog helemaal geen sprake.
Dat kan het dus niet zijn. Ik vermoed iets dieperliggends.Iets dat ergens in ons verlengde merg zit, de plek waar we onze hersenen haddentoen we evolutionair nog in het kleine zoogdierenstadium verkeerden.
Ik denk dat de kleur oranje oeroude sluimerendeprikkelingen veroorzaakt. In het kleurenspectrum ligt oranje heel dicht tegenpaars en ultraviolet en het is bekend dat die straling een merkwaardige impactop ons denken heeft.
In de afgelopen weken zijn we steeds meer blootgesteld aande stralingen van oranje en zo zijn we gaan denken in termen als Oranje terwijlje het over een voetbalelftal hebt, daarna werden het onze jongens, terwijl jehet hebt over jongelui die je alleen van naam kent en vervolgens werd het Wij. Die tweexebntwintig voetballende miljonairszijn wij. En als de dosis oranje nogeen beetje wordt opgevoerd zijn 'wij' ik.Lx92orange, cex92st moi.
Als het zo ver is, als wij ik zijn geworden, valt alles vanons af. Dan is ik een miljoenenkoppig wezen dat begint te hollen en dat metmiljoenen pootjes rechtuit dendert. We zijn weer kleine zoogdiertjes. Alleswordt kaalgevreten, platgewalst en vertrapt in een onstuitbare gang. Rechtdoor,rechtuit, de kortste weg van A naar B.
Ik kijk wel uit om te waarschuwen voor de enorme kloof die dwarsdoor die rechte lijn van A naar B loopt. En waar we ons als lemmingen in gaan storten.Ik zou niet durven, want ik ben maar in mijn eentje.